امروز تولدمه و من یکسال دیگه به سالای عمرم اضافه شده راستش باورم نمیشه که بزرگ شدم ، شوهر دارم ، دارم مادر میشم ولی حقیقتی انکار ناپذیره که باید باورش کرد هرچند خیلی سخت باشه.

ببخشید که دیر به دیر میام چون واقعا حالم خوب نیست و چند روزیه که دچار تهوع شدم (گلاب به روتون مادر جون) و اشتهام هم خیلی کم شده ولی چاره ای نیست باید سپری شه گاهی اوقات فکر میکنم بیشتر از این نمیتونم تحمل کنم.

پنجشنبه رفتیم خونه خالم اینا تولد بازی چون تولد پسر خالمم بامنه خلاصه کلی خوش گذشت و خالم هم خیلی سنگ تموم گذاشته بود دستش درد نکنه البته من گاهی می رفتم یه درازی میکشیدم و میومدم. البته تازه با قرص ویتامین ‌‌‌ب۶ که خودم برا خودم تجویز کردم. خلاصه مادر جون اصلا نتونستیم تو تولد خودمون یه قر حتی از نوع کوچولوش بدیم و این ما رو بسی اندوهگین کرد . بیچاره شوشو دلم براش میسوزه همش مواظب منه نمیذاره دست به سیاه و سفید بزنم و غذا هم که مامانش میپزه و شوشو میره برام میاره. خلاصه جمعه هم رفتیم خونه دختر خاله شوشو که کلی اصرار کردن که برا شام بمونیم و ما هم موندیم که بیچاره شوشو همش نگران من بود که من یهو حالم بد نشه چون اونا هنوز نمیدونن و همشون بهم میگفتن چکار میکنی انقده لاغر شدی منم تو دلم میگفتم شما هم مثل من حامله بشین همشم حال تهوع داشته باشین تازه زیادم نتونین غذا بخورین میشین فشن خلاصه دیشب آخر شب  رسیدیم خونه و من شیرجه رفتم تو رختخواب.تا بعد

-راستی اگه براتون کامنت نذاشتم ترو خدا ناراحت نشینا حالم زیاد مساعد نیست به محض اینکه بهتر شدم حتما بازم بهتون سر میزنم